Onze werken / Open Standaarden

Open Standards

Er bestaat geen universeel aanvaarde definitie voor een Open Standaard maar er is zeker geen tekort aan voorstellen. Aan het einde van deze tekst vindt u links naar enkele voorstellen.

De FSFE wil niet nog eens een nieuw voorstel maken voor zo'n definitie en hebben beslist om de definitie voor een Open Standaard te volgen die ontwikkeld werd tijdens de voorbereidingen voor Certified Open. Er werd al aan deze definitie gewerkt voordat de FSFE bij het project betrokken raakte en was gebaseerd op de definitie uit het European Interoperability Framework (EIF) van de Europese commissie.

In samenspraak met belangrijke spelers uit de industrie, de politiek en de gemeenschap hebben we de definitie herwerkt in een definitie met vijf punten waar alle betrokkenen een consensus rond vonden. De definitie werd ook al overgenomen door het EU SELF-project, de verklaring van Genève 2008 over standaarden en de toekomst van het internet en doorDocument Freedom Day.

Definitie

Een Open Standaard refereert naar een formaat of protocol dat:

  1. volledig geëvalueerd kan worden door het publiek, geen beperkingen kent in het gebruik en toegankelijk is voor alle betrokkenen zonder enige vorm van discriminatie;
  2. geen onderdelen of uitbreidingen heeft die afhankelijk zijn van formaten of protocollen die zelf niet aan de definitie van een Open Standaard voldoen;
  3. vrij is van juridische en technische clausules die het gebruik door andere betrokkenen of andere bedrijfsmodellen beperken;
  4. onafhankelijk van één bepaalde producent beheert en verder ontwikkeld wordt in een proces dat volledig open staat voor concurrenten en andere derden;
  5. beschikbaar is in verschillende volledige implementaties van concurrerende producenten of waarvan een volledige implementatie zonder discriminatie voor alle partijen beschikbaar is.

Opmerking voor opkomende standaarden

Nieuwe formaten en protocollen die nog in ontwikkeling zijn, kunnen onmogelijk voldoen aan de vijfde clausule. De FSFE vindt deze clausule toch noodzakelijk voor situaties waar technologische robuustheid vereist is. In verschillende gevallen, zoals bijvoorbeeld het gebruik door overheden, kunnen de kosten bij problemen hoog oplopen.

Voor situaties waar men het gebruik en de groei van Open Standaarden wil promoten, kan een strikte toepassing van deze clausule het ontstaan van nieuwe Open Standaarden zelfs verhinderen. Als je ze aan deze definitie onderwerpt, moeten ze rechtstreeks in concurrentie gaan met de door producenten gecreëerde propriëtaire formaten. In zulke gevallen is het verdedigbaar om clausule 5 weg te laten voor "opkomende standaarden".

De manier waarop men tegenover "opkomende standaarden" staat is erg afhankelijk van de situatie. Als de kosten bij problemen hoog kunnen oplopen, zouden alleen volledig Open Standaarden gebruikt mogen worden. In situaties waar men Open Standaarden wil promoten moeten "opkomende standaarden" een voorkeursbehandeling krijgen.

Algemeen: Open Standaarden zijn beter dan "opkomende standaarden" en "opkomende standaarden" zijn beter dan de specifiek aan producenten gebonden formaten. Als men behoefte heeft aan een interoperabel formaat voor het opslaan van gegevens dat ook op lange termijn betrouwbaar moet zijn, gebruikt men best een standaard die voldoet aan zoveel mogelijk punten uit de definitie.

Wikipedia heeft een overzichtspagina voor de term Open Standaard met verschillende definities. Hier volgen enkele voorbeelden van zo'n definities: